Κριτικη απο τον αρχαιολογο, συγγραφεα, Χρηστο Μπουλωτη για το βιβλιο « Τι αρωμα φορας γιαγια;»

Το καινούργιο θαυμαστό «ταξίδι» της Βαρβάρας Βαγιάκου Βλαχοπούλου Θα ήταν κοινότοπο να επαναλάβει κανείς ότι η εμπνευσμένη, πολλαπλώς δοκιμασμένη πένα της Βαρβάρας Βαγιάκου Βλαχοπούλου έχει αφήσει βαθύ το απαραγνώριστο συγγραφικό της στίγμα στα λογοτεχνικά μας πεδία. Το πρόσφατο βιβλίο της με τίτλο «Τι άρωμα φοράς, γιαγιά;» έρχεται να κορυφώσει την πλούσια μυθιστορηματική της συγκομιδή, αντλώντας και πάλι με τη γνωστή, απαράμιλλη δεξιοτεχνία της από τα πλούσια κοιτάσματα του ευαίσθητου ψυχισμού της που ξέρει να δονεί και δονείται. Με γλώσσα ιδιωματική, μοναδικά, θα έλεγα δική της, που σφύζει από έναν μετριοπαθή, συχνά στιβαρό λυρισμό, και με αριστοτεχνική δομή, σχεδόν κινηματογραφική, συναρπαστικά γρήγορη και λιτή, συμπαρασύρει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι –φαινομενικά άναρχο- στον παλλόμενα παρόντα όσο και στον παρωχημένο χρόνο, όπου πρόσωπα και καταστάσεις, αν και ανασύρονται από προσωπικά της επώδυνα όσο και δοξαστικά βιώματα, μας καλούν να τα οικειοποιηθούμε σαν να μας αφορούν όλους και τον καθένα χωριστά, αγγίζοντας συγκινησιακά και δικές μας ευαίσθητες χορδές. Τη γραφή της Βαγιάκου Βλαχοπούλου, πέρα των όποιων άλλων λογοτεχνικών αρετών, που δεν είναι ο χώρος να τις αναλύσουμε εδώ, στίζει ψυχαναλυτική βυθοσκόπηση, βαθιά γνώση της ανθρώπινης συνθήκης και συνάμα μια συμπυκνωμένη σοφία ζωής. Και δεν είναι λίγες οι φορές, σε όλη τη διαδρομή του βιβλίου της, που ο ζηλευτά απαστράπτων λόγος της παίρνει αποφθεγματικό χαρακτήρα. Χαιρετίζω ένθερμα και τούτο το νέο της βιβλίο.
Χρήστος Μπουλώτης